Visesong, bålkos og heggeduft på Valen

Tarzanløypa byr på mange utfordringar.

Av Magne Fitjar

Fredagen var fagdag for tilsette og brukarar av helsetenestene, med fysisk aktivitet som tema, både teoretisk og praktisk i tarzanlløyper og kano. Museet vart opna klokka 13 laurdag, med mellom anna opningsord av styreleiar i Helse Fonna, Toralv Mikkelsen, påfølgjande talar og asyl- og kulturvandring. HusnesNett deltok seinare på ettermiddagen, og vi hadde ein gløtt nedom kaien på kvelden.

600 middagsporsjonar

Det rikhaldige programmet dei to dagane viste seg å falla i god smak hos både bygdefolk og tilreisande, og sjølv om 600 middagsporsjonar ga eit visst overskot, var det mange familiar som forsynte seg av desse òg: Det var ergoterapien som hadde dandert poteter, lauk, gulrøter, blomkål og brokkoli med solide pølseskiver i aluminiumsfolie, klar for grilling, og skulle det vera vegetar, hadde dei dét og. Frå den nye trelavvoen gjekk det i bøttevis med lapperøre på steikejerna, i alt 30 liter fredag og laurdag.

Jan og Gunn Jorunn Steinsland på post ved Grindanaustet.

Turløypene i landskapet ved sjukehuset vitnar om ein solid dugnadsinnsats som har gjort ellers utilgjengelege skråningar og bekkeleie til ein stad der dei historiske vitnemåla, som Pasientkyrkjegarden og staden der Fyrstikkfabrikken låg, kan gli inn mellom vårteikna og delta i årets gang.

Skråningar med mange historier

Liknande stader har i ein tidlegare periode, etter innføring av kvitevarer og plast i det menneskelege hushaldet, vore mykje brukte til å kvitta seg med avfallet for dei som ikkje gadd ro heilt ut i Høylandssundet, men det er det heldigvis slutt på. No ligg bekkeskråningen rydda og stelt, og like bortanfor er breidden vert for heile tre kraftstasjonar.

Kor lenge ein får lov å overnatta her og der, kan vera godt å vita.

På Pasientkyrkjegarden, der dei tidlegare namnlaust vart lagde under ei skiferplate, ligg òg gamledirektør Konrad Lunde og kona Borghild. Myndige beinrestar. Nokre få gravstøtter er komne til i seinare år, med namn: Her ligg Gunnar og Harald, etter sine strie liv.

Nedanfor Tarzan-løypa var det lang kø framfor innsjekkingsskranken. Halvannan time måtte til før ein luftetur langs wiren, det er mest verre enn på Flesland! Men det såg ikkje ut til at dei forventningsfulle borna brydde seg om det. Til slutt måtte det setjast strek for fleire påmeldingar. Åtteåringane Katrine og Solveig var mellom dei heldige som kom gjennom systemet og kunne gli over bekken som flygeekorn.

Jan Eggum på låven og Tang Wa på kaien

Halv fem var det klart for visekonsert med Jan Eggum på låven. I den romslege låven må det har vore kring 200 personar. Kjende og kjære Eggum-songar fekk dei som hadde opplevd dei stridbare syttiåra til å både nikka og nynna. Nydeleg var framføringa av Ta meg med, der Eggum fletta inn ei historie om ei kvinne i ei grå pølsebu ein stad på Austlandet. Syttitalet gjorde han levande med låten Heksedans:

Jan Eggum held konsert på låven.

– For mange er det bare en teori, men for mange av oss var det blodig alvor!

Mor, jeg vil tilbake, Ryktet forteller og Alarmen går, På ’an igjen og songen om Onkel Lauritz: Den vekte mange minne hos dei store, medan dei små fekk noko å tenkja på.

Nede på kaien, i den nyrestaurerte bua, spelte Svein Tang WaTrio på kvelden. Ein trubadur og eit band av ypparste klasse, med ømme, vare viser som langt frå berre er lokal pludring frå Siddisbyen.

Eit lydhøyrt publikum.

Rødast hjerta er den siste plata med tekstar og musikk av Tang Wa, og han delte rikeleg både frå denne og frå tidlegare produksjon, med dei 60 – 70 fornøgde tilhøyrarane.

Heggedufta stig

På heimvegen var det heggeduft og snart juni.

Vi hadde Volvo, men skulle berre hatt Golden Flash, slik skikken var på syttitalet.

HusnesNett kan dessverre enno ikkje tilby ein asfærisk emisjonssimulator, som kan senda heggedufta meir eller mindre direkte, men det seiest at ein frå 1. juni kan gå inn på nettsidene til Helse Fonna og finna denne.

Svein Tang Wa Trio spelte i bua på kaien.

Fem millionar har dei visstnok spandert for å få modulen på plass.

Men så er då òg heggedufta mykje verdt.